Odpocznij proszę...

Jeśli jakiemuś wędrownemu blogowiczowi udało się zawędrować do mnie to zapraszam serdecznie na chwilę odpoczynku przy moich małych obrazach. Ja przed chwilą właśnie odprężałam się odkurzając to zdjęcie z moich archiwów. Pozdrawiam

Beztroska

Tak wspaniale jest patrzeć na dziecko, którego nie dotyczą żadne problemy, które śpi sobie słodko nie martwiąc się o nic. Chciałoby się, żeby taki stan beztroski trwał zawsze. W każdym razie takie chwile jak ta, są bardzo wdzięcznym tematem dla fotografa. Takie jest moje zdanie. Pozdrawiam

Śnić swój błogi sen...

"Ach śpij, bo nocą kiedy gwiazdki się na niebie złocą...". Takie małe co nieco z kategorii dziecko.

Poplątane myśli

Zrobić takie dzieło sztuki w którym wszystko jest tak skomplikowane, ale idealnie współgra to nie lada wyzwanie. Dar Młodzieży to naprawdę piękny statek, który można podziwiać godzinami.

Dlaczego dzisiaj to zdjęcie? Bo podoba mi się jego w pewnym sensie graficzna forma. Linie, które rysują ten obraz. Od razu przypominają mi się zajęcia z kresek (rzuty, płaszczyzny i takie tam).

Piękne dzieło. Pozdrawiam blogowiczów

Wspomnienia z wakacji

Sięgam na razie do swoich archiwów i znalazłam tam takie oto zdjęcie. Na niedzielne popołudnie takie spokojne foto.

Samotność

Samotność we dwoje - on i jego odbicie. Zupełnie jakby istniały ze sobą dwa równoległe światy i jedno przejście między nimi. To w miejscu pocałunku na granicy światów...

Takie sobie melancholijne myśli mnie naszły w czasie kadrowania tego ujęcia. Ale tak sobie pomyślałam, że na świecie jest naprawdę wielu samotnych ludzi, dla których taki równoległy byt byłby idealnym towarzystwem...

Zagubiony

Skąd tytuł? Jak spoglądam na tą fotografię, to od razu na myśl przychodzą mi ludzi którzy są w złym miejscu, o złej porze - tacy którzy jakby nie pasowali do swojego świata. Ten łabędź mało, że nie pasuje do tego świata w którym się znalazł, to jeszcze jest w całkiem obcym towarzystwie. Ale ciągle zachowuje się dumnie - uparciuch ;p

Kwieciste nastroje :)

Kiedy patrzę na tą fotografię to wprost nie mogę się doczekać prawdziwej kwitnącej wiosny. Ale tej, która jest już całkiem obudzona. Wtedy i ja budzę się z zimowego letargu - szczególnie fotograficznie :) Dostaję jakiegoś niewytłumaczalnego kopa do działania ;P No, a tymczasem działam na blogu - choć jeszcze fotką z zeszłego sezonu.